شعر با تو
نوشتنش با من
فراخوان نخستین کنگره خانگی موضوع: امام جواد(ع) حضرت علی اصغر(ع) حضرت رباب(س) مهلت ارسال:1391/3/7 زمان برگزاری:1391/3/12جمعه روز ولادت امام جواد(ع) و حضرت علی اصغر(ع) مکان:دلیجان-شهرک امام رضا(ع)-کوچه بعد از گلستان ۹-مسکن هنرمندان واحد ۵-منزل مهدی رحیمی نحوه ارسال اثر:ازطریق پیام خصوصی در وبلاگ(http://www.kafshdar.blogfa.com/) ایمیل به آدرس mehdizemestan@yahoo.com شماره فاکس:۰۸۶۶۴۲۲۸۴۴۴ شماره هماهنگی:۰۹۱۸۶۲۴۸۶۵۴ وحید رفیعی
باز هم سلام و باز هم پوزش به علت تأخیر نگفتنی ست غم بی شمار انگشتر چنان عقیق شدم داغ دار انگشتر به مشک طعنه زده در میان قحطی آب خوشا به حال لب آبدار انگشتر برای دست، دلش تنگ شد زمانی که - رسیده بود به اتمام کار انگشتر رقیه را نگذارید تا نگاه کند به گوشواره ی خود در کنار انگشتر بگو به زائر کرب و بلا که سوغاتی کسی ندارد از او انتظار انگشتر
قرآن گشودم آیه ی محشر بیاورم میخواستم که سوره ی کوثر بیاورم من کیستم زفاطمه(س) سر در بیاورم باید کسی شبیه پیمبر بیاورم هنگام وصفت عقل مرا ترک می کند معراج رفته شان تو را درک میکند با نور تو زمین شرف آسمان گرفت چل روز مصطفی(ص) ثمری بی کران گرفت پابر زمین گذاشتی و خاک جان گرفت تا آمدم بگویم زهرا(س) زبان گرفت گفتم که رخصتی بده بهتر بخوانمت مهرت اجازه داد که مادر بخوانمت مادر سلام، گوشه ی چشمی به ما کنید مادر سلام، درد مرا هم دواکنید با این امید در زده ام تا که وا کنید لطفی به این اسیر یتیم گدا کنید حالا اگر چه چادر تو وصله دار هست من سائلم همیشه برایم انار هست یا آیه آیه آیه ی خود(( هل اتی)) کنی یا از کرم لباس عروسی عطا کنی چادر امانتی بدهی تا چها کنی یک قوم را به نور خدا آشنا کنی دنیا تو را نخواست که اینقدر زشت شد خاکی که زیر پای تو آمد بهشت شد دنیا تمام ظلمت و تو ماورای نور با تو کم است فاصله تا انتهای نور همسایه ات اگر که شده آشنای نور این بوده است از برکات دعای نور در آسمان نور چه بدری ،شبیه توست در سال یک شب است که قدری شبیه توست در خانه عطر سیب تو از بس جمیل بود یادآور بهشت خدای جلیل بود سرچشمه ی وضوی تو از سلسبیل بود جاروی خانه ی تو پر جبرئیل بود دنیا به پای مهر تو از شرم آب شد آبی که گشت مهرییه ی تو گلاب شد آنکه تورا به جمله ی ((لولاک)) می شناخت درک تورا فراتر از ادراک می شناخت پرواز را چه کس بجز افلاک می شناخت بانوی آب را پدر خاک می شناخت... نام پدر همیشه به دنبال مادر است خیر العمل محبت زهرا(س) و حیدر(ع) است با عرض پوزش به علت تاخیر... شعر در مدح امیرالمومنین حضرت علی(ع) باید که تو را حضرت منان بنویسد در حد قلم نیست که قرآن بنویسد هر دست گدایی که به سوی تو دراز است مفهوم قنوتی است که در بین نماز است سمت حرم توست دلم باز روانه ((ای تیر غمت را دل عشاق نشانه)) ایوان دلم خاک، طلایی بده مولا قدری به من خسته بهایی بده مولا آن چیست که در حج و طواف است...؟نشانه است ((مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه است)) تکفیر نما عقربه ی قبله نمارا چون اوست که سمت تو نشان داده خدا را . . . احمد(ص) به خدا غیر علی(ع) یار نمی خواست پیغمبر ما همسفر غار نمی خواست رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست ((تا بوده علی(ع) بوده و تا هست علی(ع) هست)) بر اسب سوار است قیامت شده بر پا دشمن به فرار است ازین حالت مولا شمشیر کشیده است که لشگر بگشاید باید برود یک تنه خیبر بگشاید «یا قادر» و «یا قاهر» و «یا فاتح» و «یا هو» این جرأت و این هیبت و این قدرت بازو... مخصوص علی(ع) هست علی(ع) شیر خداوند آن یکه جوانمرد به تعبیر خداوند... ...از ترس ز دستان عدویش سپر افتاد ((با خشم علی(ع) هرکه در افتاد ور افتاد)) . . . احمد(ص) زند آیا نفسی غیر علی(ع)...؟نه بالا برود دست کسی غیر علی(ع)...؟ته ((من کنتُ)) که بر حیدر کرار (ع)رسیده است حقّ است و سرانجام به حقدار رسیده است با عرض سلام و احترام وپوزش به علت تاخیر شعری در مدح امیرالمومنین(ع) امشب هوای باغ نگاهم بهاری است واژه به واژه کار دلم بیقراری است باران و رود و چشمه و دریا قلم شدند برگ درخت و بال ملک دفترم شدند بیتابم امشب و تب شعری گرفته ام با جمع شاعران شب شعری گرفته ام . . . سعدی! نگاه کن به رخش باز جان بگیر ازباغ های نخل علی ((بوستان )) بگیر حافظ! بیا و شاعر این بارگاه باش یعنی((غلام شاه جهان باش و شاه باش)) پژواک بی نهایت خورشید نور او ای مولوی زشمس جمالش بگو بگو... ((شیر خدا و رستم دستانم آرزوست)) چون نام رستم آمده اینبار وقت اوست فردوسی! از شکوه نبردش چه دیده ای آیا شجاعت علوی را شنیده ای؟! قطبین عالم است سر تیغ ذوالفقار از ضربه های دستش ((لا یمکن الفرار)) نیما! برای پیرهنش شعر نو بگو از سادگیش از نمک و نان جو بگو اواز هجوم زخم زبان خون به دل شده سهراب! در مسیر علی آب گل شده قیصر! میان کوچه علی سر به زیر شد عمر گلش بگو چقدَر زود دیر شد... غدیر۸۷ نجف اشرف داشت آن روز زمین قصه ای ازسرمی خواند قصه ی دیگری از یاس معطر می خواند رخ مولود چنان با رخ مادر می خواند که پدر زیر لبی سوره ی کوثر می خواند خانه غوغا شده ،انگار زمان برگشته نکند حضرت زهرا(س) به جهان برگشته نه فقط دور و بر خانه ی او همهمه است عرض تبریک به ارباب برای همه است زینب(س) آیینه به کف بر لبش این زمزمه است به خدا خون علی(ع) در رگ این فاطمه(س)است دختری که نفسش جلوه ی زهرا(س) دارد پدرش بوسه به دستش بزند جا دارد فاطمه(س) پر زده اما برکاتش باقی است راه باز است ببینید صراطش باقی است هم خدا هست هم این قوم حیاتش باقی است حال اگر نیست پیمبر(ص) صلواتش باقی است کار خورشید به ناخواه درخشندگی است کار هر لحظه ی این طایفه بخشندگی است تو که بالای سرت نور امامت داری جزء این طایفه ای دست کرامت داری محشری گشته به پا باز قیامت داری چون که بر دوش ابالفضل(ع) اقامت داری وقت پرواز تو افلاک به هم می ریزد تا می آیی به زمین خاک به هم می ریزد آمدی نازترین یاس معطر باشی در دل خسته ی ما عاطفه پرور باشی آمدی چند بهاری گل اکبر باشی نفسی هم شده همبازی اصغر باشی باز لبخند بزن عشق خریدار تو است کاشف الکرب اباالفضل شدن کار تو است تو که در دلبری ازما مثَل بابایی اسم بابا که می آری غزل بابایی چشم بد دور چه شیرین بغل بابایی ساده،شیرین و صمیمی عسل بابایی دم به دم می وزد از هر نفست بوی بهشت دختر حضرت اربابی و بانوی بهشت یاد دادید به ما رنج کشیدن زیباست پس از این فاصله تا شام پریدن زیباست پابرهنه شدن و جامه دریدن زیباست بعد هم پای ضریح تو رسیدن زیباست عاشقم عاشق عشقی که تو در آن باشی عشق من شهر دمشقی که تو در آن باشی زائری آمده در قلب تو جا می خواهد صحن زیبای تورا دیده، صفا می خواهد یک نفر آمده و اذن دعا می خواهد او مسیحی است ولی از تو شفا می خواهد باز باشوق یکی چادر کوچک آورد دختری نذر نگاه تو عروسک آورد یاد آن روز می افتم که اسیرت کردند اول کودک ات بود که پیرت کردند... با عرض پوزش به علت تاخیر ، منتظر نظرات شما بزرگواران هستم عرض ادب به آستانه ی حضرت علی اکبر(ع) از نسل حیدری و دلاورتر از تو نیست یعنی پس از علی علی اکبرتر از تو نیست منطق قبول داشت که با خلق و خوی تو شخصی میان خلق پیمبرتر از تو نیست آنان که در شجاعت تو شک نموده اند خیبر بیاورند که حیدرتر از تو نیست آخر خلیفه خسته شد و اعتراف کرد از مردمان شهر کسی برتر از تو نیست۱ ساقی کنار حوض نشسته است منتظر حالا برو بهشت که کوثرتر از تو نیست پایین پای بابا افتاده ای علی اکنون به دشت جسمی پرپر تر از تو نیست ۱((...روزی معاویه از سردمداران و دولتمردان حاضر در جلسه پرسید،سزاوارترین مردم برای امر حکومت کیست؟ حاضرین پاسخ دادند یا معاویه تو خود سزاوارترینی! پس معاویه گفت،نه سزاوارترین مردم برای حکومت بر مردم علی ابن الحسین ابن علی است که جدش رسول خداست وشجاعت بنی هاشم ، سخاوت وبزرگ منشی و... را داراست))سید عبدالرزاق مقرم - و مقاتل الطالبین سالی که نکوست از بهارش پیداست دوباره آمده ام تا به من بها بدهی مرامریض کنی و مرا شفا بدهی گره به کار من افتاده ای کلید بهشت خدا کند که به من فرصت دعا بدهی من از زیارت قبلی خراب تر شده ام خداکند به من بی پناه جا بدهی من از زبان رضا با تو درد دل دارم مگر که پاسخ این ((اشفعی لنا))بدهی توآمدی و مقام رضا مشخص شد تو خواستی که کلیدی به دست ما بدهی دلم برای محرم چه زود تنگ شده مگر که باز تو امضای کربلا بدهی هزار عید فدای دو روز ماتم تو اگر اشاره کنی٫رخصت عزا بدهی... تمام سال برای تو روضه می گیریم هزار مرتبه هم در عزات می میریم با دست بسته است ولی دست بسته نیست زینب سرش شکسته ولی سرشکسته نیست هرچند سربه زیر... ولی سرفراز بود زینب قیام کرده چون از پا نشسته نیست زینب اسیر نیست دو عالم اسیر اوست اورااسیر قافله خواندن خجسته نیست رنج سفر ،خطر، غم بازار،چشم شوم داغ سه ساله دیده ولی باز خسته نیست حتی اگر به صورت او سنگ می خورد هیهات بند معجرش از هم گسسته نیست از سر ناقه ی غم شیشه ش صبر افتاده همه دیدند که زینب سر قبر افتاده چشم او در اثر حادثه کم سو شده است کمرش خم شده و دست به زانو شده است بیت بیت دل او از هم پاشیده شده صورتش در اثر لطمه خراشیده شده گفت برخیز که من زینب مجروح توام چند روزیست که محو لب مجروح توام این چهل روز به من مثل چهل سال گذشت پیر شد زینب تو تا که ز گودال گذشت این رباب است که این گونه دلش ویران است در پی قبر علی اصغر خود حیران است گر چه من در اثر حادثه کم می بینم ولی انگار دراین دشت علم می بینم دارد انگار علمدار تو برمی گردد مشک بر دوش ببین یار تو برمی گردد خوب می شد اگر او چند قدم می آمد خوب می شد اگر او تا به حرم می آمد تا علی اصغر تو تشنه نمی مرد حسین تا رقیه کمی افسوس نمی خورد حسین راستی دختر تو...دختر تو...شرمنده زجر...سیلی...رخ نیلی...سرتو شرمنده وای از دختر و از یوسف بازار شدن وای از مردم نا اهل و خریدار شدن سنگ هایی که پریده است به سوی سر تو چه بلایی که نیاورده سر خواهر تو سرخی چشم خبر می دهد از دل خونی وای از آن لحظه که شد چوبه ی محمل خونی حسی که باز پای مرا درحرم گذاشت حسی که اشکوار به چشمم قدم گذاشت تا ((اشفعی لنا))به لبم دم به دم گذاشت پس از کنار هجره ی پروین که رد شدم... بی اختیار شعر سرودن بلد شدم در این حرم که آمده ام پا به پای عشق عاشق شدن دعای من است و دعای عشق مادست خالی آمده ایم ای خدای عشق اذن دخولمان بده محض رضای عشق تا چشم کار می کند اینجا کرامت است اینجا شفیعه هست پس این جا قیامت است ما اشک می شویم که بارانمان کنی ما درد میشویم که درمانمان کنی مارا غریب و بی کس و بی خانمان کنی تا شب نشین صحن شبستانمان کنی یادش بخیر ماه مبارک بهار تو سی جزء عشق خوانده شده در کنار تو خوش روییت نبود چنین رو نمی زدیم نورت نبود با دل شب مو نمی زدیم صحنت نبود دست به جارو نمی زدیم بالا اگر نبودی زانو نمی زدیم ما با حضور لطف تو حاجت نداشتیم ما بی حضور لطف تو بهجت نداشتیم بال فرشته است و قدم های مردم است در حوض صحن آینه اش آسمان گم است دیگر نگرد مادرمان در همین قم است ((اینجا که آب هست چه جای تیمم است؟)) گفتند باز می شود از قم در بهشت مارا ببر بهشت تو ای خواهر بهشت آهو شدیم در دل صیادمان ببر پروازمان بده به گهر شادمان ببر یک لحظه سمت پنجره فولادمان ببر در هشت هشت لحظه ی میلادمان ببر مشهد به پاست در سرمان شور عشق تو پس مال ماست کوچه ی سرشور عشق تو حسینیه ی قمی ها واقع در کوچه سرشور شاهد لحظات خوب اردوی مشهد ما می باشد... هر کس به احترام مقام تو خم نشد آقا نشد بزرگ نشد محترم نشد دل خسته بود و راهی این آستانه شد دل خسته بود و راهی باغ ارم نشد گفتند مرقدت حرم آل فا طمه س است با این حساب هیچ کسی بی حرم نشد این حاجت من است الهی قلم شود دستم اگر برای تو بانو قلم نشد باز این چه لطفی است که در حق ماشده ما شاعرت شدیم ولی محتشم نشد می خواستم برای تو بهتر از این غزل من را ببخش آنچه که می خواستم نشد سلام با دو شعر منتظر نقد های شما بزرگواران هستم تقدیم به امیرالمومنین(ع) اشکت که در بساط نیستان نمک گذاشت آوای شور را به لب نی لبک گذاشت می دید حق، که تو نمک عالمی علی پس در تو ونمک عددی مشترک گذاشت مولود کعبه اشک تو روز نخست هم بر روی قلب سنگی کعبه ترک گذاشت چاه مدینه از اشکت پر ستاره شد ای ماه اشک های تو سربه فلک گذاشت برای حضرت عباس(ع) یک شب جمعه جایتان خالی خواب دیدم که پر درآوردم دست در دست آسمان رفتم کف العباس سر درآوردم آن طرف سمت نخل ها دیدم دسته دسته هر آنچه گنجشک است... خسته از بال وپر زدن ،تشنه دور میدان کوچک مشک است تشنه بودم ولی در آن لحظه خواستم تا کمی ثواب کنم خواستم جیک جیک آن ها را هم نوا باصدای آب کنم دست بردم به زیر مشک ولی ناگهان باد و خاک و طوفان شد ابرهای سیاه...باران...بعد... مشک بیچاره تیر باران شد همزمان رعد و برق های مهیب سوی گل های بی زبان رفتند بعد گنجشک های آواره پر زدند و به آسمان رفتند سحر از جا پریدم و دیدم، سخت از روی تخت افتادم چشم ها یم چقدر تار شدند بال ها را به آسمان دادم دست هایم عجیب می لرزند ننویسم چه بر سرم آمد فقط این را بگویم آن لحظه خوب شد زود مادرم آمد.
| Design By : Pichak |
ولی دست بسته نیست
زینب سرش شکست
ولی سر شکسته نیست